Zewnątrzpochodne alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych

Zewnątrzpochodne alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych jest przewlekłą chorobą alergiczną wywołaną przez wielokrotny i długotrwały kontakt z alergenem osoby uczulonej na dany antygenem.

Cząsteczki alergenu dostają się do dolnych partii drzewa oskrzelowego razem z pyłem mineralnym wdychanym z otoczenia. Choroba ogniskuje się zazwyczaj w końcowym odcinku układu oddechowego, czyli w pęcherzykach płucnych oraz w tkance śródmiąższowej (otaczającej pęcherzyki). Proces ma charakter wybitnie zapalny - w świetle pęcherzyków gromadzą się komórki zapalne, mogą tworzyć skupiska - tak zwane ziarniniaki zapalne.

U podłoża procesu chorobowego leży reakcja nadwrażliwości typu II - związana z kompleksami immunologicznymi, czyli połączonymi antygenem i przeciwciałem.

Początkowo pojawia się odczyn zapalny wokół pęcherzyków płucnych. Ten etap choroby jest całkowicie odwracalny, gdy zostanie przerwany kontakt z alergenem. Jeśli jednak się tak nie zdarzy, tworzą się zapalne ziarniniaki a następnie nieodwracalna destrukcja miąższu płucnego i jego włóknienia. Jest to przewlekłe, zaawansowane stadium choroby.

Proces chorobowy może skutkować niszczeniem pęcherzyków płucnych. Dochodzi do włóknienia oraz zaburzeń krążenia krwi w obrębie pęcherzyków, co zazwyczaj jest przyczyną zaburzeń wymiany gazowej w płucach. Choroba jest dosyć rzadka, gdyż dotyczy specyficznych środowisk zawodowych. W tychże środowiskach choroba dotyczy od 2 do 5 osób na 1000.

Małgorzata Kowalska

Literatura:
1) R. Chazan: "Pneumonologia i alergologia praktyczna".