Schemat leczenia za pomocą ITS

Szczepionka ITS podskórna przedsezonowa jest stosowana u osób uczulonych na alergeny sezonowe (takie jak pyłki roślin). Leczenie należy rozpocząć kilka miesięcy przed sezonem, czyli najczęściej zimą. Taki schemat pozwala na osiągnięcie maksymalnego stężenia dawki leku w okresie pylenia roślin. W tym czasie przerywa się zabiegi odczulania. Schemat ten stosuje się co roku.

Szczepionka ITS podskórna całoroczna, analogicznie do szczepionki sezonowej, podawana jest osobom uczulonym na alergeny całoroczne lub też sezonowo. Dla alergików nadwrażliwych na alergeny całoroczne nie ma znaczenia, kiedy poda się pierwszą dawkę szczepionki. Natomiast w przypadku alergii sezonowej terapię należy rozpocząć kilka miesięcy przed naturalną ekspozycją na alergen. Ten schemat podawania szczepionki jest korzystny, ponieważ umożliwia podanie większej łącznej dawki alergenu, czyli wytworzenie większej tolerancji oraz mniejsze jest ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych. Po osiągnięciu dawki maksymalnej podaje się dawki podtrzymujące - co około 4 do 6 tygodni. Szczepienie można przesunąć w razie wystąpienia objawów ostrej infekcji, zwłaszcza wirusowej. Leczenie takie jest długotrwałe i dość uciążliwe. Trwa trzy do pięciu lat i wymaga regularnych wizyt w szpitalu. Tak długie leczenie jest spowodowane wzrostem skuteczności szczepień, która koreluje z długością terapii. Ale pierwsze efekty leczenie można zauważyć już po sześciu miesiącach.

Szczepionka ITS podjęzykową podaje się w postaci kropli, które umieszcza się pod językiem. Nie są nieprzyjemne w smaku. Cykl leczenia jest podobny do tego stosowanego w szczepionce podskórnej, jednak zależny jest od zaleceń producenta substancji leczniczej.

Małgorzata Kowalska

Literatura:
1) A. Szczeklik: "Choroby wewnętrzne".