Rozpoznaniei leczenie alergicznego zapalenia pęcherzyków płucnych

Diagnostykę alergicznego zapalenia pęcherzyków płucnych rozpoczyna się od zebrania wywiadu. Często już to nasuwa wstępne rozpoznanie. Następnie wykonuje się test na obecność przeciwciał precypitujących w surowicy krwi, które są charakterystyczne dla tej jednostki chorobowej. W przypadkach wątpliwych wykonuje się testy prowokacyjne z podejrzanym alergenem. Nieodzownym badaniem jest również zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej, które pozwala na uchwycenie zmian w miąższu płuc i wczesne zapobieganie rozwojowi choroby.

Leczenie alergicznego zapalenia pęcherzyków płucnych


Najważniejszym etapem leczenia alergicznego zapalenia pęcherzyków płucnych jest natychmiastowe przerwanie kontaktu z alergenem. Często oznacza to zrezygnowanie z pracy lub zmiana jej charakteru. Jeśli objawy nie ustąpią w przeciągu kolejnych kilku tygodni, zazwyczaj stosuje się glikokortykosteroidy aż do uzyskania poprawy stanu klinicznego pacjenta.

Dla osób narażonych na wdychanie pyłów zawierających groźne alergeny pomocne okazuje się stosowanie masek ochronnych oraz instalacja specjalistycznych urządzeń filtracyjnych i wentylacyjnych w pomieszczeniach zakładowych.

Rokowanie w alergicznym zapaleniu pęcherzyków płucnych


Rozpoznanie ostrej fazy i leczenie za pomocą glikokortykosteroidów oraz przerwanie styczności z alergenem jest bardzo skuteczne i w pełni zabezpiecza chorego przed nieodwracalnymi zmianami w tkance płucnej. Gdy dojdzie do zmian włóknistych, pozostaje już przerwanie kontaktu z alergenem wywołującym objawy oraz objawowe leczenie niewydolności oddechowej.

Małgorzata Kowalska

Literatura:
1) R. Chazan: "Pneumonologia i alergologia praktyczna".