Profilaktyka przeciwwstrząsowa

Zapobieganie, czyli profilaktyka przeciwwstrząsowa może być pierwotna albo wtórna.

Prewencja pierwotna


Prewencja przeciwwstrząsowa pierwotna to zabiegi mające na celu zmniejszenie ryzyka wystąpienia objawów wstrząsu. Do nich możemy zaliczyć udzielenie wszelkich informacji o alergiach oraz objawach z nimi związanych lekarzowi w trakcie wywiadu. Ze strony lekarza natomiast możemy oczekiwać wszelkich działań prowadzących do zapobieżenia lub wczesnego wykrycia objawów anafilaksji. Grają tu rolę technika podania leku, odpowiednie przygotowanie stanowiska pracy (obecny zestaw przeciwwstrząsowy) czy obserwacja chorego przez około godzinę po podaniu leku, który może wywołać atak.

Prewencja wtórna


Prewencja przeciwwstrząsowa wtórna to czynności, które należy wykonać po udokumentowanym epizodzie wstrząsu, by zniwelować lub zmniejszyć do minimum ryzyko wystąpienia ponownej reakcji anafilaktycznej. Tu można wymienić unikanie czynnika wywołującego, odczulanie (immunoterapia), zaopatrzenie się w strzykawki z adrenaliną (Anapen, Fastjekt), noszenie przy sobie informacji o chorobie oraz ewentualnie przewlekła terapia farmakologiczna, która zmniejsza ryzyko wystąpienia i łagodzi objawy kliniczne.

Małgorzata Kowalska

Literatura:
1) A. Szczeklik: "Choroby wewnętrzne".