Kliniczny podział astmy

Wedle objawów klinicznych podzielono astmę na epizodyczną i przewlekłą, w której to wyróżnić można postać lekką, umiarkowaną i ciężką.

Rozpoznanie odpowiedniego stopnia astmy jest podstawą do ustalenia odpowiedniego leczenia. Podział określa się częstości i nasilenia objawów klinicznych oraz według wyników badań dodatkowych (spirometrii i zmienności dobowej PEF).

Astma epizodyczna


W astmie epizodycznej napady są krótkie i występują rzadziej, niż 1-2 razy w tygodniu. Nocne duszności nie zdarzają się częściej, niż dwa razy w miesiącu a pomiędzy zaostrzeniami objawy nie występują wcale. Badania spirometryczne nie odbiegają w zasadzie od normy.

Astma przewlekła


Astma łagodna jest rozpoznana wówczas, gdy napady duszności zdarzają się więcej, niż dwa razy na tydzień a w nocy duszność występuje powyżej dwóch razy w miesiącu. Objawy między zaostrzeniami nie występują. W badaniach dodatkowych widoczne są niewielkie odstępstwa od normy, jednak reagują one poprawą na podanie leku rozkurczowego.

Astmę umiarkowaną charakteryzują krótkie, codzienne napady oraz nocne duszności, które pojawiają się częściej, niż raz w tygodniu. Pojawia się konieczność codziennego stosowania leku doraźnego - najczęściej betamimetyku. Badania już dość znacznie odbiegają od normy, jednak nadal ulegają poprawie po podaniu leku rozkurczowego.

W astmie ciężkiej zaostrzenia są częste. Równie często pojawiają się nocne napady duszności. Objawy kliniczne występują również pomiędzy zaostrzeniami. Aktywność fizyczna chorego jest bardzo ograniczona. Chory najczęściej był hospitalizowany z powodu astmy w ciągu ostatniego roku. W wywiadzie chorobowym wystąpiły też napady zagrażające życiu pacjenta. Badania dodatkowe wypadają bardzo słabo i reagują na lek rozkurczowy, ale wartości nigdy nie wracają do normy.

Małgorzata Kowalska

Literatura:
1) A. Szczeklik: "Choroby wewnętrzne".
2) R. Chazan: "Pneumonologia i alergologia praktyczna".