Alergia na antybiotyki betalaktamowe

Wiele osób doświadczyło objawów reakcji alergicznych po tym, gdy zaczęły zażywać antybiotyki z grup betalaktamów. Typowym przedstawicielem tej grupy leków jest penicylina, ale też ampicylina czy amoksycylina. Leki te są szeroko stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych, dlatego też alergie na betalaktamy są stwierdzane stosunkowo często.

Szacuje się, że około 10% populacji ma w wywiadzie epizod nadwrażliwości na tę grupę leków antybakteryjnych. Antybiotykiem najczęściej powodującym objawy alergii jest amoksycylina (składnik popularnego Augmentinu). Objawy reakcji alergicznej są takie, jak w przypadku uczulenia na inne leki.

Rozpoznanie alergii na antybiotyki betalaktamowe


Rozpoznanie alergii na antybiotyki z grupy betalaktamów rozpoczyna się od dokładnego zebrania wywiadu. Można również przeprowadzić testy skórne z penicyliną G. Ponieważ antybiotyki betalaktamowe działają w ten sam sposób, nie jest istotne, by próba przeprowadzona została z tym samym lekiem, na który dana osoba zareagowała alergicznie. Negatywny wynik badania praktycznie wyklucza możliwość rozpoznania alergii. Jednak istotny jest fakt, że badanie to wykrywa tylko możliwość wystąpienia natychmiastowej reakcji alergicznej na lek, nie wyklucza natomiast możliwości reakcji opóźnionej, na przykład dobę czy nawet kilka dni po podaniu antybiotyku. Nie udowodniono również, że stosowanie testów płatkowych w diagnostyce reakcji opóźnionej na betalaktamy ma wartość prognostyczną.

Leczenie alergii na antybiotyki betalaktamowe


Leczenie alergii na antybiotyki betalaktamowe polega przede wszystkim na odstawieniu leku i nie stosowaniu go w przyszłości. Należy również pamiętać, że niektóre antybiotyki z grupy cefalosporyn oraz karbapenemy powodują reakcje krzyżowe z penicylinami, co oznacza, że mogą pojawić się reakcje uczuleniowe po zażyciu tych leków. W specyficznych sytuacjach stosuje się odczulanie. Przykład stanowi sytuacja kobiety ciężarnej chorej na kiłę, na którą najlepszym lekarstwem jest właśnie penicylina.

Małgorzata Kowalska

Literatura:
1) S. Szczeklik: "Choroby wewnętrzne".